Alain Resnais'in yönettiği 1961 yapımı 'Last Year at Marienbad' (L'année dernière à Marienbad), sinema tarihinin en sıra dışı ve tartışmalı filmlerinden biridir. Film, lüks ve izole bir şatoda, adeta bir rüya atmosferinde geçer. Burada, X (Giorgio Albertazzi) adlı bir adam, A (Delphine Seyrig) adlı gizemli bir kadınla karşılaşır ve ona geçen yıl Marienbad'da buluşmayı planladıklarını, hatta kaçmayı tartıştıklarını iddia eder. Kadın ise bu karşılaşmayı hiç hatırlamaz. Bu temel çatışma etrafında şekillenen film, gerçeklik, hafıza, zaman ve tutku üzerine derin bir sorgulamaya girişir.

Alain Resnais'in yönetmenliği, filmin hipnotik ve soyut yapısının temel taşıdır. Sacha Vierny'nin siyah-beyaz görüntü yönetimi, şatonun labirent gibi koridorlarını, devasa salonlarını ve donuk bahçelerini adeta bir tablo gibi sunar. Her kare özenle kompoze edilmiştir. Senaryoyu yazan Alain Robbe-Grillet, geleneksel anlatı yapısını tamamen reddeder. Zaman doğrusal değildir; sahneler tekrarlanır, diyaloglar yinelenir ve izleyici neyin gerçek neyin hayal olduğunu asla tam olarak anlayamaz. Bu, filmin büyüleyici ve aynı zamanda kafa karıştırıcı olmasını sağlar.

Delphine Seyrig'in performansı son derece etkileyicidir. Soğuk, uzak, heykelsi bir güzellik sergilerken, içinde bir çatışma ve belirsizlik taşıdığı izlenimini verir. Giorgio Albertazzi ise ikna edici ve ısrarcı bir tonla, karakterinin gerçeği mi yoksa bir fanteziyi mi anlattığı belli olmayan bir havayı mükemmel yansıtır. Müzik ve sessizliğin kullanımı da gerilimi artırmada kritik bir rol oynar.

'Last Year at Marienbad', kolay bir izleme deneyimi sunmaz. Aksine, izleyiciden aktif katılım ve yorum bekler. Geleneksel bir hikaye anlatımı arayanlar için hayal kırıklığı yaratabilir. Ancak sinemanın sınırlarını zorlayan, görsel bir şiir ve felsefi bir bulmaca arayanlar için vazgeçilmez bir başyapıttır. Zaman ve hafızanın doğası üzerine düşünmek, büyüleyici bir görsel şölene tanık olmak isteyen her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir filmdir.